Κωνσταντίνου έργα...

«Τα πιο ικανά χέρια είναι τα δικά μου», είπε ο Κωνσταντίνος Τσακίρης και μετά από τέσσερα χρόνια στην ΠΑΕ, όποιος έχει αντίθετη γνώμη πρέπει να τον πείσει. Περισσότερο απ’ όλους, όμως, πρέπει ο ίδιος να πείσει τον εαυτό του.Κωνσταντίνου έργα…Τον χαρακτηρίζουν αντισυμβατικό... Κάπως έτσι ξεκίνησε και ο έρωτάς του με τον Πανιώνιο. Όταν κάποια στιγμή κατάλαβε τον εαυτό του και αντιλήφθηκε ότι ο Παναθηναϊκός δεν του ταιριάζει. Άφησε στο συρτάρι το διαρκείας και έτρεχε να δει τον Φάνη Χριστοδούλου και να κάνει βόλτα στην πλατεία. «Είχα γεννηθεί Πανιώνιος, απλά δεν το γνώριζα», είχε πει σε μια συνέντευξή του για το μικρόβιο που έχει μέσα του. Το μικρόβιο που τον έκανε μεγαλομέτοχο το καλοκαίρι του 2006, που τον οδήγησε στην κατασκευή προπονητικού κέντρου, στο όνειρο για τη δημιουργία γηπέδου, στις επαναστάσεις κατά των μεγάλων, στην παραίτηση, στα λάθη, στην πώληση. Μόλις ξεκίνησε η κόντρα του με τον κόσμο, οι αποδοκιμασίες και τα κυνηγητά, γεννήθηκαν και τα αντισώματα για το μικρόβιο. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης μοιάζει να γιατρεύτηκε, τη στιγμή που ο Πανιώνιος αρρωσταίνει. «Είμαι ένας απλός φίλαθλος του Πανιωνίου, απλά τυγχάνει να έχω λεφτά», δικαιολογήθηκε για την ενασχόλησή του με τον σύλλογο της Νέας Σμύρνης, αφού πρώτα ανέλαβε να βγάλει από την ανυποληψία τα ερασιτεχνικά τμήματα και εν συνεχεία ασχολήθηκε με την ΠΑΕ. Τα κατάφερε σε αμφότερες τις περιπτώσεις, αφού έχτισε μια ανταγωνιστική ομάδα πόλο, κατέκτησε το μοναδικό (ως τώρα) πρωτάθλημα στην ιστορία του Πανιωνίου με την ομάδα μπάσκετ των γυναικών και μπορεί να περηφανεύεται ότι επί των ημερών του έγινε sold out στη Ν. Σμύρνη, χωρίς την παρουσία οργανωμένων οπαδών της φιλοξενούμενης ομάδας. «Θέλω να δω την ομάδα μου όπως τη φαντάζομαι. Όπως ακριβώς έλεγε και το σύνθημα τον Πανθήρων, το οποίο είχαμε υιοθετήσει. Θέλουμε να κάνουμε κάποια πράγματα αυτονόητα, αυτά που θέλουν να βλέπουν οι οπαδοί και δεν τα κάνουν οι διοικήσεις των ομάδων». Παράδοση και καταγωγή...Το όνομά του θυμίζει Μικρά Ασία, Κωνσταντινούπολη και χαμένες πατρίδες. Το Τσακίρης είναι η μεταλλαγμένη μορφή του Τσακίρογλου, το οποίο είναι το πραγματικό επώνυμο της οικογενείας που άρχισε να γιγαντώνεται στην Αλεξάνδρεια. Στη δεκαετία του '60 η οικογένεια του Τσακίρη, όπως και δεκάδες ακόμα με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, εκδιώχθηκαν από την Αίγυπτο και εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο. Τα αδέλφια Δάκης και Ιωάννης Τσακίρογλου έκαναν την αρχή στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις με το γραφείο «Purvis», το οποίο τα επόμενα χρόνια θα γινόταν ένα από τα πλέον παραδοσιακά ονόματα στο χώρο της ναυτιλίας. Η ανάπτυξη της επιχείρησης ήταν ραγδαία, κυρίως όταν εκμεταλλεύτηκε το εμπάργκο των ΗΠΑ κατά της Κούβας. Η επιστροφή ή για την ακρίβεια η εγκατάσταση στην πατρίδα ήρθε στις αρχές του '70. Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1971 θα γεννηθεί ο Κωνσταντίνος Τσακίρης και μαζί του η εταιρία «Marmaestra Compania Naviera», στην οποία άρχισαν να ενεργοποιούνται οι γιοι των Δάκη και Γιάννη Τσακίρογλου, Γιώργος και Κωνσταντίνος. Η εταιρία έφτασε στην κορύφωσή της το 1990 και – όπως συμβαίνει στις καλύτερες οικογένειες – ήρθε η διάσπαση. Ο Δάκης και ο Γιάννος (σ.σ. Ιωάννης) αποφάσισαν να χωρίσουν τα... τσανάκια τους Το 2000 ο Δάκης και ο Γιώργος Τσακίρογλου δραστηριοποιήθηκαν με την εταιρεία «Overseas Marine Enterprises», με στόλο που αποτελούνταν από δύο πλοία συνολικής χωρητικότητας 255.000 τόνων, ενώ ο Κωνσταντίνος Τσακίρης, αντίστοιχα, με την «Paradise Navigation S.A.». Τα βλέπω όλα κόκκινα και μπλε...«Γιατί είμαι βλαξ, γιατί είμαι Πανιώνιος, γιατί έχω την οικονομική δυνατότητα και γιατί μου αρέσει. Όχι κατ' ανάγκη με αυτή τη σειρά, αλλά πάνω κάτω αυτοί είναι οι λόγοι»... Η αφοπλιστική του ειλικρίνεια σε συνέντευξή του στο «Βήμα» έδινε την προδιάθεση για το τι θα επακολουθούσε. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης τον Ιούνιο του 2006 έγινε μεγαλομέτοχος στον Πανιώνιο, αγοράζοντας το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών έναντι περίπου 3,5 εκ. ευρώ. Η παρουσία του έμοιαζε με λύτρωση για τους οπαδούς του Ιστορικού, που είχαν ανοικτό μέτωπο με τον Αχιλλέα Μπέο και έβλεπαν την αγαπημένη τους ομάδα να πρωταγωνιστεί σε – έστω και υποθετικά – σκάνδαλα οικονομικής και στοιχηματικής φύσεως. Η πρώτη του κίνηση ήταν να οργανώσει το ποδοσφαιρικό τμήμα και γι' αυτό επέλεξε και στήριξε τον Έβαλντ Λίνεν. Ακόμα και όταν οι θεατές διψούσαν για αίμα, εκείνος κράτησε τον Γερμανό τεχνικό και μαζί βρέθηκαν να πανηγυρίζουν στο τέλος της σεζόν. Ο Πανιώνιος έπαιρνε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το ξέσπασμα στο φινάλε ήταν να αγκαλιαστεί με τους δικούς του «Πάνθηρες» και να τραγουδούν συνθήματα για τον Ιστορικό. Στην πρώτη του χρονιά, κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκπροσωπούσε και εκείνος, όπως και ο Έβαλντ Λίνεν, τον Πανιώνιο που μάχεται, τον Πανιώνιο που δεν σκύβει το κεφάλι. Αρνιόταν να υποκύψει στους κάθε λογής «εκβιασμούς» των μεγάλων ομάδων, που απαιτούσαν να αποκτήσουν ποδοσφαιριστές με τους δικούς τους όρους και δεν ήθελε να δει τον Πανιώνιο φυτώριο των ομάδων του πρώην ΠΟΚ. Ένιωσε τη μεγαλύτερη ήττα, όταν η ΑΕΚ απέκτησε τον Ταμ Ενσαλίβα, πληρώνοντας τη ρήτρα και ορκίστηκε να μην βάλει ποτέ ξανά ρήτρα σε ποδοσφαιριστή. Οι συνεχείς κόντρες...Το επόμενο καλοκαίρι θα έρθει και η πρώτη μεγάλη κόντρα. Στο απέναντι στρατόπεδο θα βρίσκεται ένας μεγάλος σύμμαχος του Κωνσταντίνου Τσακίρη, στα πρώτη του βήματα. Ο Γιώργος Κουτελάκης και ο Δήμος Ν. Σμύρνης θα προβάλει αντιρρήσεις στο σχέδιο του προέδρου του Πανιωνίου για το γήπεδο και μια διαμάχη θα ξεκινήσει. Βασικό θέμα των αντεγκλήσεων ήταν, όπως και στις περισσότερες παρόμοιες περιπτώσεις, οι εμπορικές χρήσεις του γηπέδου και τα καταστήματα. Οι κάτοικοι δεν το ήθελαν, οι δημοτικοί σύμβουλοι αντέδρασαν και μια ιστορία χωρίς happy end ξεκίνησε... Δεύτερη μεγάλη κόντρα τον Αύγουστο του 2008. Η πρώτη που για τον Κωνσταντίνο Τσακίρη ξεχείλισε το ποτήρι και τον έφερε στην πόρτα της εξόδου κι εκείνη ήταν που δύο χρόνια μετά αποδεικνύεται πως τον είχε πληγώσει περισσότερο απ’ όποιαδήποτε άλλη. «Δεν αναθεωρώ την απόφασή μου. Δύσκολα ξεπερνάω το γεγονός ότι κάποιος με έβρισε την ώρα που ήταν το παιδί μου δίπλα, και πιο πολύ την αντίδραση των γύρω, οι οποίοι έδειξαν ανοχή», θα πει μετά την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, όταν ο Πανιώνιος θα χάσει από την Ξάνθη στη Νέα Σμύρνη. Η απόφασή του είναι, πλέον, ειλημμένη και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει τον προεδρικό θώκο της ΠΑΕ και να περάσει σε έναν πιο απομονωμένο ρόλο. Την επόμενη κιόλας μέρα ο Φάνης Γάλλης ορίζεται πρόεδρος της ΠΑΕ και η νέα εποχή ξεκινάει. Η διαφορετικότητα που ήθελε να εκφράζει ένιωσε ότι έπαψε να υπάρχει και με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο εξέθεσε το πρόβλημα. «Δυστυχώς έχουμε μια μεγάλη μερίδα των οπαδών μας, η οποία έχει αποκτήσει νοοτροπία «βαζελογαύρων». Για μένα ο Πανιώνιος αν θέλει να έχει τύχη και θέλει να παλέψει με αυτά τα θηρία, πρέπει να έχει φιλάθλους, που να πηγαίνουν στο καφενείο με ψηλά το κεφάλι και ας έχει χάσει η ομάδα». Στον απολογισμό του θα μιλήσει για πρώτη φορά με νούμερα. Θα πει για τον διπλασιασμό των εσόδων, για τα χρήματα που έβαλε χωρίς να περιμένει να πάρει τίποτα πίσω για τα λάθη του και για το ξεκίνημα... «Δεν ξεχνάω ποιος είμαι και ποιος ήμουν πριν κάτσω σε αυτή την καρέκλα την οποία άφησα. Ήμουν ένας φίλαθλος, ο οποίος έτυχε να έχει λεφτά. Δυστυχώς μπορεί να είμαι και ο πιο πλούσιος Πανιώνιος φίλαθλος κάτι το οποίο είναι τραγικό για τον Πανιώνιο. Μπήκα για να βοηθήσω διότι η προηγούμενη κατάσταση ήταν απογοητευτική για το κόσμο. Βοήθησα όσο μπορούσα, φτάσαμε σε ένα σημείο που δεν έχω να προσφέρω κάτι παραπάνω. Δεν έχω γνώσεις ούτε μάνατζερ ποδοσφαίρου, ούτε ξέρω από αγοραπωλησίες παικτών. Τα λάθη μου είναι συναισθηματικά». Η… συναισθηματική επιστροφή!Δεν ήταν μια κουβέντα που βγήκε τυχαία από το στόμα του. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης, παρά το κρύο ντους που είχε νιώσει, συνέχισε να λειτουργεί με την καρδιά. Μόλις τρεις μέρες μετά την παραίτησή του, ανακοινώθηκε η απόκτηση του Αλβάρο Ρεκόμπα, μια κίνηση που οδήγησε τον Πανιώνιο σε μια από τις πιο όμορφες στιγμές (σ.σ. sold out στο ματς με τον Παναθηναϊκό την 1/11), όμως ήταν η αφορμή να ξεφύγει από το σχέδιο που υπήρχε. Ακολούθησε η απόλυση του Έβαλντ Λίνεν, η πρόσληψη και παραίτηση του Τάκη Λεμονή, η παραίτηση του Φάνη Γάλλη και μια εικόνα του Πανιωνίου, διαφορετική από εκείνη της οργάνωσης και του προγραμματισμού που είχαμε συνηθίσει. Μπροστά στον κίνδυνο να βουλιάξει το καράβι, ο καπετάνιος έπιασε ξανά στο χέρι του το τιμόνι. Στο τέλος του 2008 αναλαμβάνει εκ νέου την προεδρία του συλλόγου, με στόχο να επιστρέψει η ισορροπία στην ομάδα. Δεν ήταν, όμως, τόσο εύκολο. Ο Πανιώνιος συνέχισε να ακροβατεί ανάμεσα σε παράδεισο και κόλαση, οι σχέσεις παρέμειναν τεταμένες και η λύτρωση ήρθε μόνο στο φινάλε της σεζόν και με την ελπίδα για μια καινούργια αρχή. Ο Εμίλιο Φερέρα προσλαμβάνεται και στις 22 Ιουνίου, ο Κωνσταντίνος Τσακίρης ανακοινώνει αφενός την πώληση του Γρηγόρη Μάκου στην ΑΕΚ και αφετέρου τη νέα αρχή για την ομάδα του. «Το θέμα είναι να αποκτήσουμε υπόληψη. Δύο χρόνια τρέχουμε για να βγάλουμε άδεια για το προπονητικό κέντρο στο Κορωπί. Η αρχή είναι τα λεφτά, η κατάληξη είναι η βάση του Πανιωνίου. Πιστεύω ότι είμαστε πολύ περισσότεροι. Μπορεί εμείς σαν Πανιώνιοι να είμαστε γκρινιάρηδες αλλά μέσα από την γκρίνια και την δυσφορία πηγάζει ένα καλό χαρακτηριστικό, το θράσος που και με εμένα με οδηγεί σε κάποια πράγματα». Την ώρα, όμως, που η ομάδα ετοιμάζεται για τη νέα σεζόν, εκείνος ρίχνει τη βόμβα!Σε συνέντευξή του σε εβδομαδιαία εφημερίδα, δηλώνει πως σκέφτεται να τα παρατήσει στο τέλος της σεζόν… Εκείνο που τον κρατάει, όπως θα πει, είναι «λόγω εγωισμού, για να προστατέψω αυτά που έχω βάλει και δεν αναφέρομαι μόνο σε λεφτά, αλλά και σε αξία γηπεδικών εγκαταστάσεων, παικτών». Ο εγωισμός του και τα έντονα συναισθήματα, θα τον οδηγήσουν και σε μια σειρά από κόντρες εκείνη τη σεζόν. Οι τελευταίες στιγμές…«Δεν είμαι καλός πρόεδρος. Το μόνο που μπορώ να προσφέρω είναι οικονομική στήριξη. Και ενδεχομένως ένα σοβαρό προφίλ, αν και εφέτος το έχω διαλύσει. Ίσως επειδή ξέρω ότι θα είναι η τελευταία μου χρονιά. Θέλω να περιοριστεί ο ρόλος μου στο πόσα χρήματα βάζω. Αντί να είμαι πρόεδρος με ευθύνες θα ήθελα να με λένε... ευεργέτη». Τον Μάρτιο του 2010 ανοίγει και πάλι την πόρτα της εξόδου και παραδέχεται πως η έξωθεν μαρτυρία για τον Πανιώνιο έχει χαλάσει. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης ανοίγει συνεχώς μέτωπα… Κόντρα με τον Παναθηναϊκό, κόντρα με το συνδρομητικό κανάλι, κόντρα και με την ΑΕΚ, ερασιτεχνική και ΠΑΕ. Ξεχνάει το μέτωπο που θα έπρεπε να τον ενδιαφέρει περισσότερο: τον Πανιώνιο. Οι συνεχής εναλλαγή ρόλων φαίνεται πως ήταν, τελικά, εκείνο που μπέρδεψε περισσότερο τον κόσμο, τον ίδιο και την ξεκάθαρη προσφορά του στο σύλλογο. Μια προσφορά, που τον Μάιο του 2010 θεμελιώθηκε με ένα έργο ζωής. «Το νέο προπονητικό κέντρο είναι ένα από τα δύο όνειρα ζωής για την ομάδα, αντάξια της ιστορίας του Πανιωνίου. Το άλλο είναι το νέο γήπεδο. Είμαι 6 χρόνια στην ομάδα, τέσσερα στην ΠΑΕ και δύο στον ερασιτέχνη και το προπονητικό κέντρο είναι μακράν κάτι για το οποίο είμαι περήφανος», θα πει στις 11 Μαΐου, όταν θα παρουσιαστεί το «Απήλιον». Που ακόμα κι αυτό κόντεψε να χαθεί, μέσα στον παραλογισμό των τελευταίων ημερών. Μέχρι να φτάσουμε στις 15 Νοεμβρίου και να ξεκινήσει ο κυκεώνας δημοσιευμάτων, διαπραγματεύσεων, υπογραφών και ο εφιάλτης του Μάκη Ψωμιάδη για τον Πανιώνιο, εκτυλίχτηκε μια ταινία μικρού μήκους με το ίδιο σενάριο, που υπήρχε σε όλα αυτά τα χρόνια. Νέα κόντρα με την ΑΕΚ, αυτή τη φορά για το γήπεδο. Μια υποψηφιότητα για την προεδρία της Super League. Μια απόλυση προπονητή. Μια παραίτηση προέδρου. Ένας καινούργιος πρόεδρος και ο Κωνσταντίνος Τσακίρης σε σύγχυση. «Έβαλα μυαλό»...Ο πατέρας του τον έπαιρνε από το χέρι και τον πήγαινε στη Λεωφόρο... Έχει πει ότι το πρώτο ματς που είδε ήταν το Παναθηναϊκός-Παναχαϊκή, όμως από τότε πέρασε καιρός. «Ήμουν Παναθηναϊκός, αλλά εδώ και 20 χρόνια έχω βάλει... μυαλό», είχε δηλώσει με χιούμορ και εξήγησε: «Ένα βράδυ, φοιτητής στο Λονδίνο, είδα αλλιώς τα πράγματα. Ξενέρωσα με τη νοοτροπία των οπαδών του Παναθηναϊκού. Άρχισα να τρελαίνομαι με την ομάδα μπάσκετ του Πανιωνίου. Τότε μόνο εμείς μπορούσαμε να κοντράρουμε Άρη και ΠΑΟΚ». Το χιούμορ είναι ένα στοιχείο που τον χαρακτηρίζει στη ζωή του. Σε βαθμό... παρεξηγήσεως, αφού on air έβγαλε σε δημοπρασία τη γυναίκα του! «Τιμή θεωρητικά έχουν όλοι. Ακόμη και τη γυναίκα μου μπορώ να πουλήσω με όρους, αλλά αυτός που θα την πάρει πρέπει να αναλάβει και τα έξοδα». Η Παυλίνα Βαγιώνη είναι, επίσης, τρελαμένη οπαδός του Πανιωνίου και πολύ πιο εκδηλωτική από τον σύζυγό της. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και ακολουθεί τον Κωνσταντίνο Τσακίρη στις περισσότερες δημόσιες εμφανίσεις του και κοινωνικές εκδηλώσεις. Μαζί έχουν τρεις κόρες, την Κυβέλη, την Φαίδρα και την Κασσάνδρα. Ονόματα που μαρτυρούν την αγάπη που έχουν αμφότεροι για την Αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό. Το τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί έντονη φημολογία πως ο γάμος του περνάει κρίση. Αναφέρεται πως ο Κωνσταντίνος Τσακίρης έχει φύγει από το σπίτι και ζει μόνος του στα νότια προάστια, γεγονός που σίγουρα επιβαρύνει την ψυχοσύνθεσή του και ελαττώνει τις αντοχές του. Αντοχές που, πλέον, εξαντλήθηκαν. Ο μεγαλομέτοχος του Πανιωνίου κουράστηκε να περιμένει για να δει την τόλμη του να ανταμείβεται, όπως γράφει στο μπράτσο του. Παρότι μαθημένος στις δύσκολες καταστάσεις, αφού υπηρέτησε στις ειδικές δυνάμεις του στρατού, δείχνει να συμβιβάζεται πλέον με την ήττα. Δεν μπόρεσε να κάνει τον Πανιώνιο, όπως τον ονειρευόταν. Ίσως μπορέσει, τουλάχιστον, να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Έτσι όπως το είχε προσδιορίσει, όταν τον ρώτησαν πως βλέπει το μέλλον του στον Πανιώνιο. «Ελπίζω από την εξέδρα και χωρίς το σημερινό άγχος». Φορώντας πάντα το μπλουζάκι που του έκαναν δώρο οι «πάνθηρες». Εκείνοι που πίστεψε πως είχε εξημερώσει, αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν μπορείς να πας κόντρα στη φύση τους…